A tomorrow is filled with sorrow

General Anxiety Disorder : A today emptied of strength

There is an unfair bias in our society pertaining towards mental illnesses. In general, you’d probably never hear anyone call out a person for having a broken leg or tease someone with a hearing impairment. We support those who go through physical therapy and rushing to the hospital when you do so much as fracture bone in your little toe is a given. It’s considered completely normal.

However, when we turn to mental disorders it’s a whole new picture.  Mental illness is seen with cynicism and spoken in hushed whispers. It’s seen as a problem. A flaw. In media more often than not, it’s sensationalised.

The irony of this is that mental illness isn’t rare, according to the World Health Organisation (WHO) close to 1 billion people are living with a mental disorder, 3 million people die every year from the harmful use of alcohol and one person dies every 40 seconds by suicide.

Among these mental illnesses anxiety is one of the most common types. Infact, global pervasiveness of anxiety and depression increased by a massive 25% during the first year of the COVID 19 pandemic.

In a time where society is slowly coming out of isolation it is best to be aware and be sensitive to the inevitable changes that most of us have gone through, to varying degrees.

Anxiety disorders

Anxiety refers to anticipation of a future concern and is more associated with muscle tension and avoidance behaviour.

Anxiety is signed not only by the distressing , persistent anxiety but also by the disruptive or dysfunctional behaviours taken to reduce that anxiety.

For example, if you were close to drowning one time then you’d possibly avoid a trip to the local pool or a river and choose to stay in the car instead. You’d be unhappy, but less fearful.

However anxiety is not a monolith. According to the DSM-5 ( The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders  published by the American Psychiatric Association) there are five types of anxiety disorders. These are,

• General Anxiety Disorder
• OCD or Obsessive Compulsive Disorder
• Panic Disorder
• Post Traumatic Stress Disorder
• Social Phobia or Social Anxiety Disorder

In this article the focus is on GAD, or General Anxiety Disorder.

GAD : when fear gets out of control

General Anxiety Disorder is different in its appearance. In the media most often than not we’re shown dramatic reactions ( think characters being unable to breathe, running out of a crowded room or falling to the ground while the room blurs around them.) . Inherently there is nothing wrong with these descriptions and while they ring true on many occasions the problem is that GAD ( General Anxiety Disorder) has no panic attack which is considered a key feature of most anxiety disorders. This leads to GAD being dismissed as, “worrying too much” and isn’t taken seriously.

GAD can make daily life feel like a constant state of worry, fear, and dread. Worry is a natural part of our lives. Fear, in some instances, is useful as it helps us prepare for the worst. Being afraid of being hit by a car or failing a test can help you follow the proper steps to ensure your safety and fulfil your academic goals respectively.

The problem is when this fear becomes pervasive and all consuming .

People with GAD worry about things that often don’t need to be given a second thought. It leads to a chaining effect, where one worry leads to another.

For instance, you may worry about a paper you just submitted and that could lead you to wonder if you’ve done well enough, whether you’d be fired and then if you are fired, would you be able to find another job? Would you be able to earn enough to support yourselves and the ones you care about?

There are ways in which we can tell apart GAD and regular anxiety.

Primarily, regular anxiety has a stressor or a trigger. Let’s go back to the test, or even a job interview. It’s natural that you’d be stressed or anxious about how the events will proceed. However, usually once you’re out of the situation you breathe out a sigh of relief.

Your fear dissolves.

General Anxiety Disorder is constant. It usually doesn’t have specific stressors or triggers which makes it difficult to identify and oftentimes people end up covering it up.

Another way to identify the difference is to look at the time and intensity. Even if a person with GAD is reacting to a stressor, the reaction is disproportionate or far too intense.

We’ve established that it is normal to feel anxious about a test, but if the fear of failing has been plaguing a person for weeks or months and if you experience intense anxiety  during this time or even during the exam; it’s clearly going beyond the scope of regular anxiety into the territory of GAD.

Physical reactions like feeling nauseous , trembling or difficulty breathing due to an anxious situation can also point towards it being something more than regular anxiety.

Those with GAD have also reported feeling detached from their lives or their situations.

According to the ” The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders,” 5th Edition  (DSM-5) it is crucial to recognize the time duration. How long have you been worrying excessively?

GAD is considered a chronic problem. That is, people with GAD have been feeling anxious and worrying excessively almost every day for at least 6 months. In short a person with GAD would be in a “constant state of worry” that is difficult to control.

This constant fear, the lack of control are associated with three or more of the following symptoms such as;

difficulty in sleeping, impaired concentration, increased muscle tension or soreness, excessive anxiety, irritability, fatigue and restlessness.

Think of it as days on end of restless sleep , of waking up tired and with zero energy to face the day. Or the next.

When all of these combined it can have a negative effect on your social , occupational or other areas of function.

GAD can make itself known in children and adults in different ways. For children , their sources of worry come mostly from academic performance and the state of their family or close friends whereas for adults anxiety takes root with circumstances relating to their workplace and their household responsibilities.

A Call for action

The anxiety, worry, and other symptoms make it hard to carry out daily activities and responsibilities which is why it needs to be addressed and treated. GAD or any other anxiety disorder isn’t a flaw or something to be swept under the rug simply because ,

“ everyone else goes through it as well” and that one should simply “ look on the brightside.”

If left unchecked, anxiety can lead to disastrous consequences.

During the pandemic loneliness, fear of infection, suffering and death for oneself and for loved ones, grief after bereavement and financial worries have also all been cited as stressors leading to anxiety . Among health workers, exhaustion has been a major trigger for suicidal thinking. One study done by  the National Epidemiologic Survey on Alcohol and Related Conditions  in the United Stares stared that among individuals reported a lifetime history of suicide attempt, over 70% had an anxiety disorder.

Despite the world as a whole coming out of the pandemic currently there are still gaps in the healthcare system that need to be addressed. In such a situation it is important to be sensitive to those that are struggling. Sometimes sharing your own struggle or someone close to you can make the difference between life and death for some people.

The stigma is real and breaking out of it would mean lifting the invisible barrier that surrounds mental illnesses and bringing it out to the forefront. This can help alleviate the misconceptions and even the recent romanticization of mental disorders that have been plaguing the global mental health dialogue and shed light on the very real struggle of living with anxiety or any other disorder , while also bringing those people closer to the treatment that they need.

Everyone deserves a good quality of life and no one has truly survived alone. Cooperation is a cornerstone of our society and it is only natural that we extend our help to those that need it.

---

සාමාන්‍ය සාංකාව ආබාධය: ශක්තියෙන් හිස්වුනු අදක්

අපේ සමාජයේ මානසික රෝග සම්බන්ධයෙන් අසාධාරණ නැඹුරුවක් තිබෙනවා. පොදුවේ ගත් කල, කකුලක් කැඩී ඇති බවට කිසිවකු අමතා හෝ ශ්‍රවණාබාධ ඇති බවට අයෙකුට විහිළු කිරීම ඔබට කිසිදාක ඇසෙන්නේ නැත. ශාරීරික චිකිත්සාවක් ලබාගැනීමට සහ ඔබේ කුඩා ඇඟිල්ලේ අස්ථි බිඳීමක් වැනි දෙයකට රෝහලට යන අයට පවා අපි සහාය දෙමු. එය සම්පූර්ණයෙන්ම සාමාන්ය දෙයක් ලෙස සැලකේ.

කෙසේ වෙතත්, අපි මානසික ආබාධ වෙත හැරෙන විට එය සම්පූර්ණයෙන්ම නව පින්තූරයකි. මානසික රෝග නරුම ලෙස දැකිය හැකි අතර එය පිළිබඳ මුමුණමින් කතා කරයි. එය ගැටලුවක් ලෙස දකී. අඩුපාඩුවක් ලෙස දකී. මාධ්‍ය තුළ බොහෝ විට එය සංවේදනය වේ.

මෙහි ඇති උත්ප්‍රාසය නම්, ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයට අනුව (WHO) බිලියනයකට ආසන්න ජනතාවක් මානසික ව්‍යාකූලත්වයකින් ජීවත් වන අතර, සෑම වසරකම මිලියන 3 ක ජනතාවක් හානිකර මත්පැන් භාවිතයෙන් මිය යන අතර සෑම තත්පර 40 කට වරක් එක් පුද්ගලයෙකු සියදිවි හානිකර ගැනීමෙන් මිය යන බව මානසික රෝග දුර්ලභ නොවන බවට පෙන්වා දෙයි.

මෙම මානසික රෝග අතර  සාංකාව වඩාත් සුලභ වර්ගයකි. ඇත්ත වශයෙන්ම, COVID 19 වසංගතයේ පළමු වසර තුළ සාංකාව සහ මානසික අවපීඩනයේ ගෝලීය ව්‍යාප්තිය 25% කින් විශාල ලෙස වැඩි විය.

සමාජය හුදකලාව ක්‍රමක්‍රමයෙන් එළියට එන කාලයක, අප බොහෝ දෙනා විවිධ මට්ටම්වලට මුහුණ දී ඇති නොවැළැක්විය හැකි වෙනස්කම් පිළිබඳව දැනුවත් වීම සහ සංවේදී වීම වඩාත් සුදුසුය.

සාංකාව ආබාධ

සාංකාව යනු අනාගත සැලකිල්ලක් අපේක්ෂා කිරීම වන අතර මාංශ පේශි ආතතිය සහ වළක්වා ගත හැකි හැසිරීම් සමඟ වඩාත් සම්බන්ධ වේ.

සාංකාව ඇතිකරන්නේ පීඩාකාරී බව, එක දිගටම පවත්නා ආතතිය මඟින් පමණක් නොව, එය අඩු කිරීම සඳහා ගනු ලබන හරිහමන් නොවන සහ ක්‍රියාකාරී නොවන හැසිරීම්  මගින් ද ඇති කරයි.

නිදසුනක් වශයෙන්, ඔබ එක් වරක් දියේ ගිලීමට ආසන්නව සිටියේ නම්, ඔබ ප්‍රාදේශීය තටාකයට හෝ ගඟකට යන ගමනක් වළක්වා ඒ වෙනුවට මෝටර් රථයේ රැඳී සිටීමට තෝරා ගනු ඇත. ඔබ අසතුටට පත් වනු ඇත, නමුත් බිය අඩු වනු ඇත.

කෙසේ වෙතත්, සාංකාව යනු ඒකලිතයක් නොවේ. DSM-5 (American Psychiatric Association විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද මානසික ආබාධ පිළිබඳ රෝග විනිශ්චය සහ සංඛ්‍යානමය අත්පොත) අනුව සාංකාව ආබාධ වර්ග පහක් ඇත. මේවා,

● සාමාන්ය සාංකාව ආබාධය

● OCD හෝ Obsessive Compulsive Disorder

● සන්ත්රාසය ආබාධය

● පශ්චාත් කම්පන ආතති ආබාධ

● සමාජ භීතිකාව හෝ සමාජ සාංකාව ආබාධය

මෙම ලිපියේ අවධානය යොමු වන්නේ GAD නොහොත් සාමාන්‍ය සාංකාව ආබාධයයි.

GAD: බිය පාලනයෙන් තොර වූ විට

සාමාන්ය සාංකාව ආබාධය එහි පෙනුමෙන් වෙනස් වේ. මාධ්‍ය තුළ බොහෝ විට අපට පෙන්වන්නේ නාට්‍යමය ප්‍රතික්‍රියා (චරිතවලට හුස්ම ගැනීමට නොහැකි වීම, ජනාකීර්ණ කාමරයකින් පිටතට දිව යාම හෝ කාමරය අවට බොඳ වන විට බිම වැටේ යැයි සිතන්න.) . නෛසර්ගිකව මෙම විස්තරවල කිසිදු වරදක් නොමැති අතර ඒවා බොහෝ අවස්ථාවලදී සත්‍ය වන අතර ගැටලුව වන්නේ GADහී (සාමාන්‍ය සාංකාව ආබාධය) බොහෝ සාංකා ආබාධවල ප්‍රධාන ලක්ෂණයක් ලෙස සැලකෙන සන්ත්‍රාසය ප්‍රහාරයක් නොමැති වීමයි. මෙය GAD “ඕනෑවට වඩා කනස්සල්ලට පත්වීම” ලෙස බැහැර කිරීමට හේතු වන අතර එය බැරෑරුම් ලෙස නොසලකයි.

GAD හට දෛනික ජීවිතය තුළ නිරන්තර කනස්සල්ල, බිය ඇති කළ හැක. කනස්සල්ල අපගේ ජීවිතයේ ස්වාභාවික කොටසකි. බිය, සමහර අවස්ථාවලදී, නරකම දේ සඳහා සූදානම් වීමට අපට උපකාර වන බැවින් එය ප්රයෝජනවත් වේ. මෝටර් රථයක ගැටීමට බිය වීම හෝ පරීක්ෂණයකින් අසමත් වීම ඔබේ ආරක්ෂාව සහතික කිරීමට සහ පිළිවෙලින් ඔබේ අධ්‍යයන ඉලක්ක සපුරා ගැනීමට නිසි පියවර අනුගමනය කිරීමට උපකාරී වේ.

ගැටලුව වන්නේ මෙම භීතිය මනස තුළ වේගයෙන් පැතිරී ඇති අතර සියල්ල කා දමයි.

GAD සහිත පුද්ගලයින් බොහෝ විට දෙවන සිතුවිල්ලක් ලබා දිය යුතු නැති දේවල් ගැන කරදර වේ. එය දම්වැල් බලපෑමක් ඇති කරයි, එහිදී එක් කනස්සල්ලක් තවත් කනස්සල්ලකට මග පාදයි.

නිදසුනක් වශයෙන්, ඔබ දැන් ඉදිරිපත් කළ පත්‍රිකාවක් ගැන කනස්සල්ලට පත් විය හැකි අතර, ඔබ ප්‍රමාණවත් ලෙස කටයුතු කර තිබේද, ඔබව සේවයෙන් පහ කරනවාද, පසුව ඔබව සේවයෙන් පහ කළහොත් ඔබට වෙනත් රැකියාවක් සොයා ගත හැකිද? ඔබට සහ ඔබ සැලකිලිමත් වන අයට උපකාර කිරීමට ප්‍රමාණවත් මුදලක් උපයා ගැනීමට ඔබට හැකි වේද?

අපට GAD සහ නිත්‍ය සාංකාව වෙන්කර හඳුනාගත හැකි ක්‍රම තිබේ.

මූලික වශයෙන්, නිරන්තර සාංකාව ආතතියක් හෝ ප්‍රේරකයක් ඇත. අපි නැවත පරීක්ෂණයට හෝ රැකියා සම්මුඛ පරීක්ෂණයට යමු. සිදුවීම් ඉදිරියට යන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව ඔබ ආතතියට හෝ කනස්සල්ලට පත්වීම ස්වාභාවිකය. කෙසේ වෙතත්, සාමාන්‍යයෙන් ඔබ තත්වයෙන් මිදුණු පසු ඔබ සහන සුසුමක් හෙළයි.

ඔබේ බිය පහව යයි.

සාමාන්ය සාංකාව ආබාධය නියත ය. එයට සාමාන්‍යයෙන් නිශ්චිත ආතති හෝ ප්‍රේරක නොමැති අතර එය හඳුනා ගැනීමට අපහසු වන අතර බොහෝ විට මිනිසුන් එය සඟවා ගනී.

වෙනස හඳුනා ගැනීමට තවත් ක්රමයක් වන්නේ කාලය සහ තීව්රතාවය බැලීමයි. GAD සහිත පුද්ගලයෙකු ආතතියකට ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ නම්, ප්‍රතික්‍රියාව අසමානුපාතික හෝ ඉතා තීව්‍ර වේ.

පරීක්ෂණයක් ගැන කනස්සල්ලක් දැනීම සාමාන්‍ය දෙයක් බව අපි තහවුරු කර ඇත්තෙමු, නමුත් අසමත් වේ යැයි ඇතිවන බිය සති හෝ මාස ගණනාවක් තිස්සේ පුද්ගලයෙකුට පීඩා කරන්නේ නම් සහ මෙම කාලය තුළ හෝ විභාගය අතරතුර පවා ඔබ දැඩි කනස්සල්ලක් අත්විඳින්නේ නම්; එය පැහැදිලිවම  නිතිපතා පවත්නා සාංකාව විෂය පථයෙන් ඔබ්බට ගොස් GAD ප්‍රදේශයට යයි.

කනස්සල්ලට පත්වන තත්වයක් හේතුවෙන් ඔක්කාරය දැනීම, වෙව්ලීම හෝ හුස්ම ගැනීමේ අපහසුව වැනි භෞතික ප්‍රතික්‍රියා ද එය සාමාන්‍ය සාංකාවට වඩා වැඩි දෙයක් ලෙස පෙන්වා දිය හැකිය. GAD ඇති අය ද තම ජීවිතයෙන් හෝ ඔවුන්ගේ තත්වයන්ගෙන් ඈත්වී සහ වෙන් වී යන හැඟීමක් වාර්තා කර ඇත.

“මානසික ආබාධ පිළිබඳ රෝග විනිශ්චය සහ සංඛ්‍යානමය අත්පොත,” 5 වන සංස්කරණය (DSM-5) අනුව කාල සීමාව හඳුනා ගැනීම ඉතා වැදගත් වේ. ඔබ කොපමණ කාලයක් ඕනෑවට වඩා කනස්සල්ලට පත්ව සිටිනවාද?

GAD නිදන්ගත ගැටළුවක් ලෙස සැලකේ. එනම්, GAD සහිත පුද්ගලයින් අවම වශයෙන් මාස 6 ක් පුරා සෑම දිනකම පාහේ කනස්සල්ලට හා කනස්සල්ලට පත්ව සිටිති. කෙටියෙන් කිවහොත් GAD සහිත පුද්ගලයෙකු පාලනය කිරීමට අපහසු “නිරන්තර කනස්සල්ලෙන්” සිටිනු ඇත.

මෙම නිරන්තර බිය, පාලනය නොමැතිකම පහත රෝග ලක්ෂණ තුනක් හෝ වැඩි ගණනක් සමඟ සම්බන්ධ වේ; නිදාගැනීමේ අපහසුතාව, සාන්ද්‍රණය දුර්වල වීම, මාංශ පේශි ආතතිය හෝ වේදනාව වැඩි වීම, අධික සාංකාව, නුරුස්නා බව, තෙහෙට්ටුව සහ නොසන්සුන් බව. එය නොසන්සුන් නින්දේ අවසන් දිනයන් ලෙස සිතා,  අවසානයේදී තෙහෙට්ටුවෙන් අවදි වී බලන කල එදින දවසට මුහුණ දීමට ශුන්‍ය ශක්තියක් ඇත.මෙය ඉදිරි දිනටත් එලෙසම සිදු වේ. මේ සියල්ල එකතු වූ විට එය ඔබේ සමාජ, වෘත්තීය හෝ වෙනත් ක්‍රියාකාරී ක්ෂේත්‍ර කෙරෙහි ඍණාත්මක බලපෑමක් ඇති කළ හැකිය.

GAD විසින් දරුවන් සහ වැඩිහිටියන් තුළ විවිධ ආකාරවලින් ඇතිවිය හැක. ළමුන් සඳහා, ඔවුන්ගේ කනස්සල්ලට මූලාශ්‍ර බොහෝ දුරට පැමිණෙන්නේ අධ්‍යයන කාර්ය සාධනය සහ ඔවුන්ගේ පවුලේ අයගේ හෝ සමීප මිතුරන්ගේ තත්වය මත වන අතර වැඩිහිටියන් සඳහා සාංකාව මුල් බැස ගන්නේ ඔවුන්ගේ සේවා ස්ථානය සහ ඔවුන්ගේ ගෘහ වගකීම් සම්බන්ධ තත්වයන් සමඟ ය.

ක්‍රියාව සඳහා කැඳවීමක්

සාංකාව, කනස්සල්ල සහ අනෙකුත් රෝග ලක්ෂණ දෛනික ක්‍රියාකාරකම් සහ වගකීම් ඉටු කිරීම දුෂ්කර කරයි, එබැවින් එය ඉක්මනින් හඳුනාගෙන එයට ප්‍රතිකාර කළ යුතුය. GAD හෝ වෙනත්  සාංකා ආබාධයක් යනු දෝෂයක් හෝ පාපිස්ස යට ගසා දැමිය යුතු දෙයක් නොවේ, මන්ද, “ අනෙක් සියලු දෙනාම එයට මුහුණ දෙයි” සහ යමෙකු සරලව “ හොඳ පැත්ත දෙස බලන්න.” සාංකාව පාලනය නොකළහොත් විනාශකාරී ප්රතිවිපාකවලට තුඩු දිය හැකිය.

වසංගත හුදකලා කාලය තුළ, ආසාදනයට ඇති බිය, තමාට සහ ආදරණීයයන්ට දුක් වේදනා සහ මරණය, වියෝවෙන් පසු ශෝකය සහ මූල්‍ය කරදර යන සියල්ල ද කාංසාවට තුඩු දෙන ආතතිය ලෙස දක්වා ඇත. සෞඛ්‍ය සේවකයින් අතර විඩාව සියදිවි නසාගැනීමේ සිතුවිලි සඳහා ප්‍රධාන ප්‍රේරකයක් වී ඇත. එක්සත් ජනපදයේ මධ්‍යසාර සහ ඒ ආශ්‍රිත තත්ව පිළිබඳ ජාතික වසංගත රෝග විද්‍යා සමීක්ෂණය විසින් කරන ලද එක් අධ්‍යයනයකින් හෙළි වූයේ සියදිවි නසාගැනීමේ උත්සාහයේ ජීවිත ඉතිහාසයක් වාර්තා කළ පුද්ගලයන් අතරින් 70% කට වැඩි පිරිසකට සාංකාව ආබාධ ඇති බවයි.

සමස්තයක් වශයෙන් ලෝකයම වසංගතයෙන් මිදී තිබියදීත්, සෞඛ්‍ය සේවා පද්ධතියේ තවමත් හිඩැස් ඇති අතර ඒවා විසඳිය යුතුය. එවැනි තත්වයක් තුළ අරගල කරන අය ගැන සංවේදී වීම වැදගත්ය. සමහර විට ඔබේම අරගලය ඔබට සමීප කෙනෙකු සමග බෙදාගැනීම සමහර මිනිසුන්ගේ ජීවිතය සහ මරණය අතර වෙනස ඇති කළ හැකිය.

අපකීර්තිය සැබෑවක්වන අතර එයින් මිදීම යනු මානසික රෝග ලෙස වටකර ඇති අදෘශ්‍යමාන බාධකය ඉවත් කර එය ඉදිරියට ගෙන ඒමයි. මෙමගින් ගෝලීය මානසික සෞඛ්‍ය කතිකාවතට හසුවී ඇති දුර්මත සමනය කිරීමට සහ මානසික ආබාධවල මෑතකාලීන රොමැන්ටික්කරණයට පවා උපකාර විය හැකි අතර සාංකාව හෝ වෙනත් ඕනෑම ආබාධයකින් යුතුව ජීවත්වීමේ සැබෑ අරගලය පිළිබඳව ආලෝකය විහිදුවන අතරම එම පුද්ගලයින් ප්‍රතිකාර වෙත සමීප කරවයි. ඔවුන්ට එය අවශ්යයි.

සෑම කෙනෙකුම හොඳ ජීවන තත්ත්වයක් ලැබිය යුතු අතර කිසිවෙකු සැබවින්ම තනිවම දිවි ගලවා ගෙන නොමැත. සහයෝගීතාවය අපගේ සමාජයේ මූලික අඩිතාලමක් වන අතර එය අවශ්‍ය අයට අපගේ උපකාරය ලබා දීම ස්වාභාවිකය.

---

அதீத பதட்டம்: வலிமையிழந்த ஒரு நிகழ்காலம்

உள ரீதியான நோய்கள் குறித்து எமது சமூகத்தில் ஒரு நியாயமற்ற பாகுபாடு உள்ளது. முறிவு ஏற்பட்ட ஒரு காலுடையவரையோ, காது கேட்க இயலாத ஒரு நபரையோ குறித்து சமூகம் பெரும்பாலும் கேலிசெய்வதைக் கேட்டிருக்க மாட்டீர்கள். கால் கட்டைவிரலில் ஏற்படும் சிறிய சுழுக்கு போன்றவை தொட்டு உடல் ரீதியான சிகிச்சைகளுக்கு செல்வோருக்கு ஆதரவு கிடைக்கிறது. இது எமது சமூகத்தில் வழமையாக உள்ளது.

ஆனால் உள ரீதியான நோய்களை நோக்கும் போது முற்றிலும் மாறுபட்ட நிலைமையே காணப்படுகிறது. இது இழிவாக நோக்கப்படுவதுடன், இரகசியமாகவே பேசப்பட்டுவருகிறது. இது பிரச்சினை அல்லது ஒரு தவறாகவே கருதப்படுகிறது. அத்துடன் பெரும்பாலும் ஊடகங்களில் இது ஒரு பரபரப்பைத் தூண்டும் ஒரு பொருளாக கையாளப்படுகிறது.

இதில் வேடிக்கையான விடயம் யாதெனில், இவ்வாறான நோய்கள் அரிதானவையல்ல.  உலக சுகாதார நிறுவகத்தின் படி, உலகில், 1 பில்லியன் கணக்கான மக்கள் உளநோய்களுக்கு ஆளாக இருப்பதுடன், ஒரு வருடத்தில் 3 மில்லியன் மக்கள் அதீத மதுப் பாவனையால் இறப்பதுடன், 40 நொடிகளுக்குள் ஒருவர் தற்கொலை செய்துகொள்வதாகவும் கூறப்படுகின்றது. இவ் உளநோய்களுக்கு மத்தியல் அதீத படபடப்பு பொதுவானதாகக் காணப்படுகிறது. உண்மையில், உலகில்  பரவலாக படபடப்பு, மன அழுத்தத்திற்கு உள்ளானோர் தொகை, கோவிட்-19 பேரிடரின் முதல் வருடத்தில் 25 வீதத்தினால் அதிகரித்திருந்தது.

தனிமையில் இருந்து சமூகம் மெல்ல வெளிவரத் தொடங்கும் இவ்வேளையில், வேறுபட்ட அளவுகளில் நாம் அனைவரும் எதிர்கொண்டவற்றைப் பற்றி தெரிந்திருத்தல் முக்கியமானது.

அதீத படபடப்பு

எதிர்காலத்தைப் பற்றிய ஒரு கவலையே படபடப்பு எனக்கூறப்படுகிறது. அது தசை அழுத்தம் மற்றும் தவிர்க்கும் மனப்பான்மையுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.

அழுத்தத்தைத் தரக்கூடிய தொடர் படபடப்பு மாத்திரமன்றி, அப்படபடப்பைக் குறைக்க எடுக்கும நடவடிக்கைகளுடனும் இதைத் தொடர்புபடுத்தலாம்.

உதாரணமாக, நீரில் மூழ்கிப் போன ஓர் அனுபவம் உங்களுக்கு இருக்குமேயானால், நீர்நிலைகளுக்கு செல்லும் ஒரு சுற்றுலாவின் போது வாகனத்திலிருந்து வெளியேறாமல் இருப்பீர்கள். இதனால் நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இல்லாவிட்டாலும், அச்சமின்றி இருப்பீர்கள்.

ஆயினும், படபடப்பு என்பது ஒரு தனிவிடயமல்ல. DSM-5 ( The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders  published by the American Psychiatric Association) இற்கிணங்க, 5 விதமான படபடப்பு நோய்கள் உள்ளன. இவை வருமாறு,

• பொதுவான கவலை மனப்பான்மை
• OCD அல்லது எண்ண சுழற்சி நோய்
• பீதி நோய்
• பிந்தைய மனஉளைச்சல் சீர்கேடு
• சமூகத்தைக் குறித்த பயம்

இந்த கட்டுரை பொதுவான கவலை மனப்பான்மையை ( GAD) மையப்படுத்தி எழுதப்பபடுகிறது.

GAD: பயம் எல்லையைக் கடக்கும் வேளை

GAD, வெளித்தோற்றத்தில் வித்தியாசமாகத் தெரியும். ஊடகங்களில், அதிகமாக நாம் நாடகத் தன்மையான மிகைப்படுத்தப்பட்ட எதிர்வினைகளைக் காண்கிறோம்(மூச்செடுக்க இயலாதது போன்ற தன்மை, கூட்டமான ஒரு அறையிலிருந்து வெளியே ஓடுதல், அதன் போது தடுக்கி விழுதல் போன்ற திரைக்கட்டங்கள்). அடிப்படையில் இதுபோன்ற காட்சிப்படுத்தல்களில் தவறேதும் இல்லை என்ற போதிலும், பல சந்தர்ப்பங்களில், GADஇல் சடுதியான பயமோ, பதற்றமோ காணப்படுவதில்லை. இதனால் இப் பிரச்சினை இருப்பவர்கள் வெறுமனே அதிகம் கவலைகொள்பவர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர்.  

GAD ஆனது நாளாந்த வாழ்க்கையை ஒரு நிரந்த கவலை, பயம் சூழ்ந்த நிலையிலேயே வைத்திருக்கும். கவலை கொள்தல் எமது வாழ்க்கையின் இயற்கையான ஒரு பகுதி. பயமும் சில சமயங்களில், மோசமான சூழ்நிலைகளை எதிர்கொள்ள எம்மைத் தயார்படுத்துவதால் பயனுள்ளதாகிறது. சாலையோர விபத்துக்குள்ளாவது குறித்தோ, பரீட்சையில் தோல்வி அடைவது குறித்தோ ஒருவருக்கு இருக்கும் பயம், முறையான செயற்பாடுகளை செய்வதன் மூலம் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தவும், குறித்த இலட்சியங்களை அடைய உதவுகிறது.

பரவலானதாக மாறி, பிற செயற்பாடுகளிலும் பாதிப்பு ஏற்படுத்தும் போதே இது பிரச்சினைக்குரியதொன்றாக மாறுகிறது.  GAD உள்ளவர்கள், இரண்டாம் தடவை சிந்திக்கத் தேவையில்லாத விடயங்களைக் குறித்து கவலையடைவார்கள். இது ஒரு சங்கிலித் தொடர்பாக, ஒரு கவலை மற்றைய கவலைக்கு வழிவகுக்கும் ஒரு நிலையை உருவாக்குகிறது. உதாரணமாக, ஒப்படைக்கப்பட்ட ஒரு ஆக்கத்தை எண்ணி நீங்கள் கவலை கொள்ளுதல், அதன் பின், நீங்கள் அதைத் திறமையாக செய்து முடித்தீர்களா? அல்லாவிட்டால் இதன் காரணமாக வேலை பறிபோய்விடுமா? அப்படி நடந்தால் புதிய வேலை கிட்டுமா? உங்களையும் உங்களை சார்ந்தவர்களையும் பாரத்துக் கொள்ள போதுமான வருமானம் கிட்டுமா? எனப் பல கவலைகளுக்கு இட்டுச்செல்லும்.

சாதாரண கவலைகளையும்,  GADஐயும் வேறுபடுத்த பல அம்சங்கள் உண்டு. முதன்மையானதாக, சாதாரண கவலைகளுக்கு ஏதேனும் ஒரு தூண்டுதல் காணப்படும். பரீட்சை ஒன்றையோ, நேர்முகத் தேர்வு ஒன்றையோ எடுத்துக்கொள்ளுவோம். குறித்த சம்பவம் எவ்வாறு நிகழ்ந்து முடியும் எனக் கவலை கொள்வது இயற்கையானதே. ஆயினும், குறித்த சூழ்நிலையிலிருந்து நீங்கள் வெளியேறியவுடனே நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடுவீர்கள். உங்கள் பயமும் காணாமற்போய் விடும்.

GAD என்பது நிலையானது. இதற்கு தூண்டல் எதுவும் இல்லாதிருப்பதால், அனேகமானோர் இதைக் கண்டுபிடிக்காது, மறைக்கின்றனர்.

இரண்டிற்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தைக் கண்டுபிடிக்கும் மற்றொரு வழி, நேரத்தையும், தீவிரத் தன்மையையும் நோக்குதல் ஆகும். GAD உள்ள ஒருவர் தூண்டல் ஒன்றிற்கு எதிர்வினையாற்றினாலும், அது அதிகப்படியானதாக இருக்கும். பரீட்சை குறித்த பயம் இயற்கையானதாக இருந்த போதிலும், மாதக்கணக்காக அப்பயம் தொடருமெனில், தீவிரமான பயத்தை உணருவீர்களேயானால், அது சாதாரண கவலை போன்றதல்ல.

அமைதியின்மை போன்ற உணர்வு, நடுக்கம், மூச்சடைப்பது போன்ற உணர்வு ஆகிய உடல்ரீதியான குறிகாட்டிகளும் GADஇற்கு அறிகுறிகளாக அமையலாம். தமது வாழ்க்கை, சூழ்நிலைகளிலிருந்த விடுபட்டடது போன்று உணர்வதாக GAD உள்ளவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

DSM-5 (The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders,” 5th Edition )  இற்கிணங்க, நேர இடைவெளியைக் கருத்திற்கொள்வது முக்கியமாகிறது. எவ்வளவு நேரமாக நீங்கள் அதீத கவலையை அனுபவிக்கிறீர்கள்?

GAD நெடுநாள் தொடரும் ஒரு பிரச்சினையாக உள்ளது. அதாவது, 6 மாத காலமாக, ஒவ்வொரு நாளுமே, அவர்கள் அதிக கவலையை அனுபவித்து வருகிறார்கள். கட்டுப்படுத்த கடினமான, ஒரு நிரந்தர கவலை மனப்பான்மையிலேயே அவர்கள் காணப்படுவர்.

இப்பயம், கட்டுப்படுத்த இயலாத நிலை என்பன பின்வரும் மூன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அறிகுறிகளுடன் தொடர்புபடுகின்றது.

தூக்கமின்மை, தசைப்பிடிப்புக்கள், கவனம் செலுத்த முடியாத நிலை, எரிச்சல், களைப்பு, அமைதியின்மை.

இவற்றை சேர்த்து அனுபவிப்பது, சமூகத்தில், வேலைத்தளத்தில் மற்றும் பிற இடங்களிலும் எதிர்மறையான விளைவுகளைக் கொண்டிருக்கலாம். GAD  சிறுவரிலும், பெரியோரிலும் வெவ்வேறு விதமான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தலாம். சிறுவரில் கவலைகள் பெரும்பாலும் கல்வி சார்ந்ததாகவும், குடும்பம், நண்பர் சார்ந்ததாகவும் காணப்படுவதுடன், பெரியொரில் வேலை மற்றும் வீட்டுப் பொறுப்புக்கள் சார்ந்ததாக உள்ளன.

செயற்பட ஓர் அழைப்பு

இது நாளாந்த செயற்பாடுகளில் ஈடுபடுவதற்கு ஊறு விளைவிப்பதனால் இதற்கான சிகிச்சைகளுக்கு இடமளிக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது. GAD “ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு கவலை உண்டு”, “நல்லவற்றில் கவனம் செலுதடத வேண்டும்” என்றவாறு மறைத்து வைக்கப்பட வேண்டிய ஒரு குறைபாடு அல்ல. முறையாக கவனிக்கப்படாதவிடத்து இத பாதகமான விளைவுகளுக்கு இட்டுச் செல்லும்.

பேரிடர் காலத்தில், தனிமை, தொற்றைக் குறித்த பயம், தமதும் நெருங்கியவருடைய இறப்பு குறித்தான பயம், பொருளாதார சிக்கல்கள் என்பன கவலைக்கான தூண்டுதலாக இருந்தன. சுகாதார ஊழியரிடையே, களைப்பு தற்கொலை சிந்தனைகளுக்கு காரணமாக இருந்துள்ளது. ஐக்கிய அமெரிக்காவில், மது மற்றும் தொடர்புபட்ட பிரச்சினைகளில், தேசிய தொற்றுநோய் ஆய்வினால் மேற்கொள்ளப்பட்ட செயற்பாடு ஒன்றில், தற்கொலை முயற்சியாளர்களில் 70 வீதமானோர், இவ்வாறான கவலையைக் கொண்டிருந்ததாக கூறப்படுகிறது.

தொற்றுநோயிலிருந்து உலகம் வெளிவரும் இவ்வேளையிலும், சுகாதாரத் துறையில் முறையாக அணுகப்படாத சில வெற்றிடங்கள் உள்ளன. இந்நேரத்தில் கவலையில உள்ளோருடன் கரிசனையுடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும். சில சமயங்களில், உங்களது போராட்டங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளுதல் பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதாய் அமையும்.

இதைக் களங்கமாகப் பார்ப்பதனால், இதிலிருந்து விடுபட, தடைகளை உடைத்து உள நோய்களை பேசுபொருளாக அனைவர் முன்னிலையிலும் கொணர வேண்டும். அது உளநோய் தொடர்பான தவறான பார்வையை மாற்ற உதவுவதுடன், இப்படிப்பட்ட நோய்களுடன் போராடுவோரின் உண்மையான வலியை வெளிப்படுத்தி, வேண்டிய சிகிச்சைகளுக்கு அவர்களை நடத்திச்செல்லும்.

தரமான வாழ்க்கை அனைவருக்கும் உரியது, மேலும் யாரும் தனிமையிலே எதையும் சாதிக்கவில்லை. கூட்டுறவு என்பது எமது சமூகத்தில் உள்ள முக்கிய பண்பாகையால், தேவைப்படுவோருக்கு எமது உதவிக் கரங்களைக் கொடுப்பது அவசியமானது.

---

Penned by Rtr. Januki Jayakody

Translated to Sinhala by Rtr. Arjuna Anuruddha Jayasinghe.
Translated to Tamil by Rtr. Christine Kanula Mariyathasan