Corona and Tomorrow

Today the world is developed. From time to time humans travel in search of new dawns of development. It can be said that the man can bring himself closer to anything that he wants by making the impossible possible. But if he fails to achieve the healthy bliss that claimed to be the ultimate profit, he must be vigilant enough to find out what the true purpose of the development is for which he has compromised so much. The past few months have shown the catastrophe that an invisible enemy is capable of bringing about to a world that is trying to maintain its power even through nuclear tests. The lesson that Corona has taught to a society that destroys each other’s lives for racial and religious differences is quite significant. It is shocking how the Covid – 19 has brought the whole world to its knees. We need to be mindful to ensure that Sri Lanka will not confront the severe consequences of this deadly virus like many other countries in our region. The risk before us must be carefully understood. It is more important to prevent the enemy from approaching us than to be frustrated when one of us is swallowed by Corona.


We didn’t feel much when Corona traveled from Wuhan to Milan in Italy. Our hopes were shattered when we got to know that Covid-19 has entered our country. Then we stayed home for a couple of months and took care of ourselves. Finally, we could defeat this virus through our enormous dedication and sacrifices. Unfortunately, we forgot that this devil named Covid was staring at us with his rough eyes hidden under the ashes. We had no recollection of the risk that this virus poses even after it bet with hundreds of thousands of lives in Brazil, the United States as well as in neighboring India. When we think about the present day we have inherited, we wonder if we have enjoyed too much of the time we missed being home for months during the first lock-down. Our face masks came off. We, who used to wash our hands until the skin was dry in the early days, started looking at a hand-washer in amazement when we go to a street shop. The devil who had been silent for two months has returned to our lives again. It is several times more powerful than before.


Again Corona has become a topic that is common in every channel, every social media and in every mouth as well. It is important to help each other, without being distracted by false news. First, we must ensure that we are safe. Then we must follow proper health instructions and should not be distressed at such times. If you are infected with Covid, you can reduce the risk of further disasters by informing this to responsible health authorities rather than trying to deceit them.


There is a whole bunch of advice given by the government. But it is still doubtful whether adherence to these advises to protect from this condition, happens in reality. We do not even think about ourselves. It is true whoever in this world thinks of him first and foremost. But even that norm has changed here because we are unnecessarily exposing ourselves to society, which could be really dangerous. As the corona spreads to every corner of the globe, the time has come for us to take a break from the hustle and bustle of life and think about this threat calmly. At the same time, we have no choice but to challenge the corona-virus which has brought chaos to all our lives. All we need is to look at ourselves, our loved ones, the country, and the world with a little more love.

කොරෝනා ,අප සහ හෙට

     අද ලෝකය දියුණුය. විටින් විට සංවර්ධනයේ නවමු අරුනලු සොයා ලෝකය පියමන් කරයි. අවැසි දේ සිතනා පමාවට තමා සමීපයට එක්  කර ගන්නනට තරම් හැකියාවක් මිනිසා සතුව පවතී යැයි කිව හැකිය. එහෙත් අතීතයේ පටන්ම පරම ලාභය යැයි කියනා නිරෝගී සැපත තමා සමීපයට සිතනා පමාවෙන් ලඟා කර ගැනීමට මිනිසා අපොහොසත් වන්නේ නම් ඉන් ලබනා සංවර්ධනයේ  අරමුණ කුමක්දැයි සොයා බැලිය යුතු ය. න්‍යෂ්ටික අත්හදා බැලීම්වලින් පවා තම බලය රැක ගැනීමට උත්සහ දරන ලෝකයට ඇසට නොපෙනෙන සතුරෙක් කර ඇති හදිය කොතරම් ද යන වග වසරේ ගෙවුණු මාස කීපය මැනවින් පසක් කර හමාරය. ජාති කුල ආගම් භේදවලට ගහ මරා ගන්නා සමාජයකට කොරෝනාව උගන්වා ඇති පාඩම නම් සුළුපටු නොවේ. මේ වන විට නව කොරෝනා වෛරසය හෙවත් covid -19  ලොව බල ඇත්තෝ ද දණින් වට්ටවා ඇති අයුරු  පුදුමාකාරය. මේ වන විට ශ්‍රී ලංකාවටද බැල්ම හෙලා අති කොවිඩ් මාරයා ලංකාව වසා ගන්නා පිළිලයක් වීමට පෙරාතුව අප දෑස් දැල්විය යුතුය.අවධානයෙන් යුතුව අවදානම වටහා ගත යුතුය.නොදන්නා අයට කට කියවන්නට නොදී කොරෝනාවේ තරම කියා දිය යුතුය.තවත් අප අතරින් ම අයෙකු කොරෝනාව ගිල ගන්නා දෙස බලා විස්සෝප වනවාට වඩා සතුරා නොඑන්නට පිළියම් යෙදවීම ද වැදගත් ය.

         වුහාන්වලින් පටන්ගත් කොරෝනාව ඉතාලියේ මිලානෝ කරා ගමන් කරද්දී අපට එතරම් දැනුනේ නැත.සයුරින් එතෙර එය එසේ වන විට එකා දෙන්නා අප රටින් ද එළි බසින්නට වුයේ එසේ නොවේවා යනුවෙන් හැම දෙනාගේම සිත් තුළ වූ බලාපොරොත්තුව බිඳ හෙළමිනි.එහෙත් එදා අපි සුරක්ෂිත වීමු. මසක් දෙමසක් නිවසටම වී අපි ගැනම බලා ගත්තෙමු.සැබවින්ම අපි ආරක්ෂා වුණෙමු. අපේ රටේ අණසක පතුරුවන්නට ආ කොවිඩ් මාරයා ටිකින් ටික පසු බසින්නට වුයේ එදා අපි අපි වෙනුවෙන්ම කැප වී තව දුරටත් ආසාධිතයන් බිහි වීමට ඇති මං ඇහිරූ නිසා විය හැකිය.කාලයක් යද්දී සමාජය සාමාන්‍ය විය. අපි අපේ ජිවන චක්‍රයේ හැල්මේ දුවන්නට වීමු.එහෙත් අපිට අමතක විය. මාරයා අළු යට සඟවා ගත රළු දෑසින් අප දෙස බලා හිඳිනා බව අපි  අමතක කළෙමු.කොරෝනාව බ්‍රසීලය ඇමරිකාව මෙන්ම අසල්වැසි ඉන්දියාවේ සිය දහස් ගණනේ ජිවිත සමඟ ඔට්ටු අල්ලද්දී අපට අවදානම ගැන මතකයක්වත් නොතිබුණි. හිමිවූ නිදහස තුළ මාස ගණනාවක් පුරාවට නිවසටම වීමෙන් අපට මඟ හැරුණු කාලය  අපි ඕනෑවටත් වඩා වින්දා දැයි සිතෙන්නේ අපිට උරුම වී ඇති අද දවස ගැන සිතෙනා විටදීය.අපේ මුවෙන් මුව ආවරණය ගැලවුණි. මුල් කාලයේ හම යනතුරු අත් සේදු නිසා ද මන්දා මහමඟ කඩයකට ගොඩ වීමේ දී හෝ අත්  සෝදන්නා දෙස පුදුම වී බලන්නට අපේම උන් පුරුදු වුණි. මාස දෙකක් සිත් සේ රඟන්නට ඉස හැරි මාරයා යලිත් අප ඉන්නා ඉසව්වට පැමිණ තිබේ. ඒ පෙරට වඩා කිහිප ගුණයකින් බලවත් වී ය.

         කොරෝනා ; අද වන විට යළිත් සෑම ජනමාධ්‍යකම ,සමාජ මාධ්‍යකම සේම සෑම මුවක් මුවක් පාසාම සුලබ නොවන මාතෘකාවකි. බොරු ආරංචිවලින් අනවශ්‍ය ලෙස කලබල නොවී තමා ළඟ ඉන්නවුන් සමඟින් බෙදා හදා ගැනීම කළ යුතුම වන්නකි.ප්‍රථමයෙන් තමා සුරක්ෂිත විය යුතුය. නිසි සෞඛ්‍ය උපදෙස් පිළිපැඳීම කළ යුතු සේම අනවශ්‍ය ලෙස කලබල වීම මෙවන් වකවානුවකදී නොකළ යුතු වේ. යම් හෙයකින් තමා අනාරක්ෂිත නම්; තමා කොවිඩ් ආසාධිතයෙකු නම් සැඟවී පලා යාම නොව හැකි පමණ ආරක්‍ෂිත ලෙස තමා ඇසුරු කළ අයව දැනුවත් කිරීම හරහා තව දුරටත් මේ ව්‍යසනය පැතිර යාමේ අවධානම අඩු කල හැකිය.

    උපදෙස් නම් එමට ය. එහෙත් පිළපැදීම හෝ මේ තත්ත්වයෙන් ආරක්ෂා වන්නේ දැයි සැක සහිතය.අප අනෙකා ගැන සිතනවා තබා අප ගැන වත් සිතන්නේ නැත.මෙලොව කවරෙකු වුවත් අනෙකාට වඩා තමා ගැන පළමුවෙන් ම සිතනබව නොරහසකි. එහෙත් මෙතනදී ඒ පිළිවෙත පවා වෙනස් වී ඇත්තේ අප තමා ආරක්‍ෂිත වීම ද පසෙක ලා අනවශ්‍ය ලෙස සමාජයට නිරාවරණය වන බැවිනි.කවුරුද යන වගට ඉවක් නැති මේ කොරෝනාව ලෝකයේ සෑම අස්සක් මුල්ලක් නෑර පැතිර යද්දී හැල්මේ දුවන ජීවිතයට කුඩා නිවාඩුවක් දෙමු. හුස්ම ගන්නට පවා වෙලාවක් නැතැයි කියන ජීවතවලට නිවාඩුවේ සිතන්නට අවස්තාවක් එළඹ ඇත. එත් සමඟම කොරෝනා තර්ජනයට තර්ජනයක් වන්නද අපට බැරිකමක් නැත. අවශ්‍ය වන්නේ අප ගැන ,අප සමීපතමයන් ගැන,රට ලෝකය ගැන තව මදක් ආදරයෙන් බැලීම පමණි.

கொரோனாவும் நாளையும்


இன்று உலகம் வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. காலத்திற்குக் காலம் மனிதன் வளர்ச்சியின் புதிய விடியலைத் தேடிப் பயணித்துக் கொண்டு இருக்கின்றான். சாத்தியமற்றதை சாத்தியமாக்குவதன் மூலம் மனிதன் எதை வேண்டுமானாலும் நெருங்கி வரும் திறனைக் கொண்டிருக்கிறான் என்று கூறலாம். ஆனால் ஒருவர் இறுதிக் குறிக்கோளான இலாபம் எனும் ஆரோக்கியமான ஆனந்தத்தை அடையத் தவறினால், அவர் இவ்வளவு சமரசம் செய்துள்ள வளர்ச்சியின் உண்மையான நோக்கம் என்ன என்பதைக் கண்டறிய விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். கடந்த சில மாதங்களாக ஒரு கண்ணுக்கு தெரியாத, அணுசக்தி சோதனைகள் மூலம் கூட தனது சக்தியைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முயற்சிக்கும் ஒரு எதிரி உலகத்திற்கு கொண்டு வரக்கூடிய பேரழிவைக் காட்டியுள்ளது. இன மற்றும் மத வேறுபாடுகளுக்காக ஒருவருக்கொருவர் வாழ்க்கையை அழித்துக்கொள்கின்ற ஒரு சமூகத்திற்கு கொரோனா கற்பித்த பாடம் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும். கோவிட் – 19, உலகம் முழுவதையும் அதன் கால்களுக்கு கீழ் கொண்டு வந்திருப்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. நமது பிராந்தியத்தில் உள்ள பல நாடுகளைப் போல இந்த கொடிய வைரஸின் கடுமையான விளைவுகளை இலங்கை எதிர்கொள்ளாது என்பதை உறுதிப்படுத்த நாம் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். நமக்கு முன் உள்ள ஆபத்தை கவனமாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நம்மில் ஒருவர் கொரோனாவால் பாதிக்கப்படும் போது விரக்தியடைவதை விட எதிரி நம்மை அணுகுவதைத் தடுப்பது மிக முக்கியம்.


கொரோனா வுஹானில் இருந்து இத்தாலியின் மிலனுக்குச் சென்றபோது எங்களுக்கு பாதிப்பு பற்றிய உணர்வு அதிகம் இருக்கவில்லை . கோவிட் -19 நம் நாட்டிலும் நுழைந்துள்ளது என்பதை அறிந்ததும் எங்கள் நம்பிக்கைகள் சிதைந்து போயின. ஆனால் நாங்கள் ஒரு சில மாதங்கள் வீட்டில் தங்கி நம்மை கவனித்துக் கொண்டோம். இறுதியாக, இந்த மகத்தான அர்ப்பணிப்பு மற்றும் தியாகங்களால் இந்த வைரஸை தோற்கடிக்க முடிந்தது . துரதிர்ஷ்டவசமாக கோவிட் என்ற இந்த பிசாசு சாம்பலுக்கு அடியில் மறைந்திருக்கும் அதனது கரடுமுரடான கண்களால் நம்மை உற்றுநோக்கிக் கொண்டிருப்பதை நாங்கள் மறந்துவிட்டோம். இந்த வைரஸ் பிரேசில், அமெரிக்கா மற்றும் அண்டைய நாடான இந்தியாவில் நூறாயிரக்கணக்கான உயிர்களுடன் பந்தயம் கட்டிய பிறகும் ஏற்படும் ஆபத்து குறித்து எங்களுக்கு நினைவு இல்லை. நாம் மரபுரிமையாகப் பெற்றிருக்கும் இன்றைய நாளைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது, ​​முதல் ஊரடங்கின் போது பல மாதங்களாக வீட்டிலேயே இருப்பதில் நாம் தவறவிட்ட நேரத்தை அதிகமாக அனுபவித்திருக்கிறோமா என்று ஆச்சரியப்படுகிறோம். எங்கள் முகமூடிகள் மறைந்து விட்டன. ஆரம்ப நாட்களில் தோல் வறண்டு போகும் வரை கைகளை கழுவிக்கொண்டிருந்த நாங்கள், ஒரு தெரு கடைக்குச் செல்லும்போது ஆச்சரியத்துடன் ஒரு கை துவைப்பியைப் பார்க்க ஆரம்பித்தோம். இரண்டு மாதங்களாக அமைதியாக இருந்த பிசாசு மீண்டும் நம் வாழ்வில் திரும்பிவிட்டது. இது முன்பை விட பல மடங்கு சக்தி வாய்ந்தது.


கொரோனா மீண்டும் ஒவ்வொரு ஊடகத்திலும், சமூக வலைத்தளங்களிலும், ஒவ்வொருவரின் வார்த்தைகளிலும் பொதுவான ஒரு தலைப்பாகிவிட்டது. தவறான செய்திகளால் தொந்தரவு செய்யாமல் ஒருவருக்கொருவர் உதவுவது முக்கியம். முதலில், நாங்கள் பாதுகாப்பாக இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும். பிறகு நாம் சரியான சுகாதார வழிமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும், இதுபோன்ற சமயங்களில் தேவையின்றி கவலைப்படக்கூடாது. நீங்கள் கோவிட் நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தால், சுகாதார அதிகாரிகளை ஏமாற்ற முயற்சிப்பதை விட, நீங்கள் தொடர்புடையவர்களுக்கு இதை தெரிவிப்பதன் மூலம் மேலும் பேரழிவுகளின் அபாயத்தை குறைக்கலாம்.


அரசாங்கம் வழங்கிய முழுமையான ஆலோசனைகளில் எல்லா அறிவுரைகளும் உள்ளது. ஆனால் இந்த அறிவுரைகளை கடைபிடிப்பதும் அல்லது இந்த நிலையில் இருந்து நாட்டைப் பாதுகாப்பதும் நடைமுறையில் நடக்கிறதா என்பது இன்னும் சந்தேகத்திற்குரியதாகவே உள்ளது . நாம் மற்றவர்களைப் பற்றி சிந்திப்பது ஒருபுறம் இருக்க, நம்மைப் பற்றி யோசிப்பதில்லை. இந்த உலகில் எவரும் அவரை முதன்மையாக நினைப்பது உண்மைதான். ஆனால் அந்தக் கொள்கை கூட இங்கே மாறிவிட்டது, ஏனென்றால் நாம் தேவையில்லாமல் நம்மை சமூகத்திற்கு வெளிப்படுத்துகிறோம். கொரோனா உலகின் ஒவ்வொரு மூலை முடுக்கிலும் பரவுகையில், வாழ்க்கையின் சலசலப்பில் இருந்து ஓய்வு எடுத்து, இந்த அச்சுறுத்தலைப் பற்றி அமைதியாக சிந்திக்க வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. அதே நேரத்தில், நம் வாழ்நாள் முழுவதும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்திய கொரோனா வைரஸை சவால் செய்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. நமக்குத் தேவையானது, நம்மையும், நம்முடைய அன்புக்குரியவர்களையும், நாட்டையும் உலகையும் இன்னும் கொஞ்சம் அன்போடு பார்ப்பது ஆகும்

Written in Sinhala by Buddhi Prabodhani Karunathilake

Translated into English by Ishan Arachchi

Translated into Tamil by Rikaza Razik

One Reply to “Corona and Tomorrow”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: